Loading

ELLY'S STORIES PUBLISHED MID DECEMBER

Ons nachtje weg naar Sabi bevalt zo goed dat we de week daarna weer naar een andere lodge gaan. Chitwa-Chitwa deze keer aan de beurt en we mogen landen op de strip van hun buren. Ze zijn hier goed voorbereid op overblijvende vliegtuigen want ze hebben zelfs metalen boxen staan die je over de banden kunt zetten. Hyena’s zijn daar namelijk dol op. Ik heb ook net op tijd de op maat gemaakte hoes binnen om de ramen te beschermen tegen de zon.

Klaar voor een overnachting

We zijn de enige gasten op dit moment en soms kom je op plaatsten waar je je meteen thuis voelt. Prachtige grote dam voor de deur waar van alles gebeurt. Het geluid van al die nijlpaarden is zó lekker. We zien al onderweg van de airstrip naar de lodge 2 luipaarden in de boom en ’s avonds de wilde honden en nog heel veel meer.

Deze hond noemen ze smiley!

Kortom we vinden het zo geweldig hier dat we én nog een nacht bijboeken én ook Marcel en Monique ophalen voor ook een nachtje op deze super plek. Patrick blijft in de lodge en ik vlieg de 20 minuutjes samen met de ranger ( natuurlijk wil hij ook mee vliegen ! ) naar huis om Marcel en Monique op te halen. Hoe cool is dat?! Nou koel was het niet zo rond 11 uur, ik had écht een zogenaamde short field take-off nodig om de boomtoppen niet te raken met 4 man aan boord. Die hitte hier is niet te onderschatten voor de prestaties van je motor.

Schieten maar!

In Sabi zijn ook de eerste impala’s al geboren en we hebben het geluk om ook een nét geboren wildebeest te zien. Navelstreng hangt er zelfs nog aan en het is nog niet eens goed droog. Wat een heerlijk seizoen is dit toch met al dat jonge spul.

Overal jonge beesten, heerlijk!

Met het oog op een eventuele commerciële lodge besluiten we een tracker aan te nemen om te zien of we zo misschien nog meer wild kunnen vinden. Dus sinds een week hebben we Jonas hier en de eerste paar dagen zijn lastig zowel voor hem als voor ons. Wij zijn zo gewend aan ons vaste personeel die weten hoe het er hier aan toe gaat, dat het dan weer vreemd is om alles uit te moeten leggen. Hij is ook best nerveus en snapt niet goed wat er van hem verwacht wordt. Deze baan is belangrijk voor hem omdat hij al langere tijd zonder werk is. Gelukkig is op de 3e dag de druk er even af voor zijn gevoel als we samen een luipaard tegen komen. En wat speciaal als we ook nog zien hoe dit vrouwtje vlak voor ons neus een jonge impala pakt !

We proberen Monica wat vaker te laten helpen in de keuken en na mijn broodbakles in Nederland mag zij nu proberen brood volgens dit recept te bakken. In het begin veel te ongeduldig en vooral natuurlijk niet het recept volgen wat ze heeft opgeschreven. De verleiding om iedere 5 minuten de deur van de oven open te doen is ook heel groot....Maar afgelopen week toont ze trots een prachtig exemplaar. En bij alles wat ze nu maakt roept ze: “looking is not cooking” !!

Monica trots op haar eerste brood!

We zijn bezig met een bushdiner ‘nieuwe stijl’ en ook dat wordt deze week geoefend voordat straks alle gasten komen. Silias en Cassius werken altijd al heel graag samen maar dat je ook met z’n tweeën één olielamp aan kan steken wist ik niet :)

Jonas roept dan op de radio dat er een immens grote olifant een stukje verderop staat dus Patrick en Marcel snel daar heen. Wat een exemplaar ! En wat een macho is het. Tot tegen de auto komt hij en Marcel spreekt hem streng toe :) Hij schrikt er niet bepaald van en baldadig duwt hij meteen een boom omver...

Het is dan weer een paar dagen heel rustig met de beesten en dit soort dagen hoop je nooit te hebben als er bezoek is. Het blijkt stilte voor de storm. Gisterochtend heeft de tracker van onze buren Bernard ’onze’ troep leeuwen gezien. De 2 volwassen mannetjes zijn er eindelijk weer eens bij maar vooral 2 nieuwe welpjes trekken de aandacht! Waarschijnlijk zijn ze zo rond de 3 maanden oud nu. We hadden wel al eerder sporen gezien maar nog niet in het echt. Wat aandoenlijk weer en als we ’s avonds terug gaan is het volop actie. De welpjes buitelen over elkaar heen maar worden later wel door pa en ma alleen gelaten. Als nu die hyena’s zich maar niet laten zien !

Ik kom
Spelen maar
Pa

Jonas spot dan opnieuw een jagend, dit keer mannetjes luipaard. Gelukkig zit Patrick nu wel naast me mét z’n camera. Wij gaan ons opmaken voor ons eerste bezoek sinds hele lange tijd. We verheugen ons enorm om onze heerlijke plek weer eens te kunnen delen met andere mensen.

Sluipend naar zijn prooi

Hopelijk krijgen we veel plezier van Jonas en kan hij al ons geplande bezoek heel veel laten zien de komende tijd !

De rest blijft ook prachtig

Volgende week is er weer een nieuwe versie van de beesten op Ximuwu, kijk op losttracks.org

Credits:

Patrick Suverein