ความลำบากไม่ได้อยู่กับเราตลอดไป บ่นไปก็ไม่ได้อะไรหรอก

หลายๆคนโอดครวญว่าชีวิตยากลำบากอย่างนี้อย่างนั้น เข้าเฟซบุ๊คเจอคนบ่นดินฟ้าอากาศลมฝน คนต่างๆนาๆ

ทุกคนมีช่วงเวลาที่ยากลำบากด้วยกันทั้งนั้นค่ะ ถ้าเรามัวแต่โฟกัสที่ความยากลำบาก เราก็จะผ่านมันไปไม่ได้ แทนที่จะโฟกัสความลำบาก โฟกัสที่ปัจจุบันนี้เราทำอะไรได้บ้างดีกว่า

ทุกความยากลำบากไม่ได้อยู่กับเราตลอดไปค่ะ

สำหรับพี่เวลาที่หนักหนาที่สุดคือเวลาที่ป่วย ตอนปี 2008 ที่ต้องกลับไทยมาเพราะป่วย ต้องเข้าร.พ. ค่ายาแพงมาก ทำให้พี่ต้องทำมาหาเงินมาอย่างหนัก แล้วก็ล้มป่วยอีกเป็นวัฎจักร

ตอนหลังพี่จึงไม่แคร์ มีเงินให้ใช้ มีข้าวให้กิน มีบ้านให้อยู่ เท่านี้ก็พอแล้วดีกว่าป่วยเยอะ

บางคนบอกว่าพี่วาดไม่เหมือนเดิมบ้าง เปลี่ยนไปบ้าง มือตกบ้าง มันเป็นเพราะความชอบพี่เปลี่ยนไปแล้วค่ะและไม่ใช่ข้ออ้าง พี่สำรวจตัวเองมาหลายครั้งพี่ไม่ได้รักการวาดรูปเท่าเก่า

ที่พี่ไม่ได้รักการวาดรูปเท่าเก่า เพราะชีวิตพี่ไม่ได้น่าสนใจมาก มันเลยไม่มีอะไร output ออกมาเป็นภาพ

แต่ที่สอนได้ เพราะพี่มี passion ในการสอน

มีน้องบอกว่า ถ้าพี่มุ่ยยังชิลล์อย่างนี้ ไม่มีทางกลับไปเหมือนเก่า(หมายถึงวาดรูปได้ดี) ตัวพี่เองคิดดูดีๆก็มาไกลเกินกว่าจะเป็นเหมือนเก่าแล้ว และงานวาดก็ไม่ใช่สิ่งที่ยึดเหนี่ยวจิตใจ
แต่กลับเป็นงานเขียนบล็อค งานสอน อ่านหนังสือ ใช้ชีวิตธรรมดา เขียนกลอนบ้าง ร้องเพลง คุยกับเพื่อนบ้าง เมื่อก่อนคิดว่าเรามีปมด้อยที่เป็นคนไม่พิเศษ เลยอยากดัง อยากเป็นคนพิเศษ
แต่ตอนนี้อยากเป็นคนธรรมดาๆ ถามว่าทำไมถึงอยากเป็นคนธรรมดา เราเบื่อที่ต้องแข่งขัน ต้องอัพฝีมือ ต้องทำให้งานเป็นที่นิยมแล้ว
เราอยากเป็นคนธรรมดา ที่ทำงานศิลปะอย่างใจอยาก พูดแบบนี้หลายคนอาจบอกว่าหมดไฟเหรอ ไฟมี ไม่งั้นจะมานั่งอัพบลอคยิกๆเหรอ แต่เราพบว่าการใช้ชีวิตธรรมดา ๆไม่ได้วุ่นวายมาก ไม่ได้แย่
ตื่นนอนออกมาสอนนักเรียน ดูหนังบ้าง อ่านหนังสือ ไปเที่ยวกับครอบครัว กับเพื่อน กับน้อง
แล้วเราคิดว่าเรายังต้องการอะไร? ในเมื่อสิ่งที่เราอยากได้ ไม่ว่าจะเป็นอิสรภาพ ความสุข ก็อยู่ตรงหน้าเราแล้ว ที่ผ่านมาเรามองข้ามไป
เพื่อนถามว่าเธออยากทำงานบริษัทใหญ่ๆไปอีกทำไม ในเมื่อเธอมีทุกอย่าง เธอจะทิ้งทุกอย่างที่เธอมี ไปรับคำสั่งคนอื่นเหรอ

เราตอบว่า ถ้าได้งานบ.ใหญ่ก็จะเป็นการยืนยันในสถานภาพเรา จะมีนักเรียนมาเรียนกับเรามากขึ้น เพื่อนบอก งั้นเธอก็ดึงดูดนักเรียนเช่นนั้น

ทำไมเธอไม่สร้างอะไรของตัวเองต่อไป ก็ตอบมันไม่ได้จนวันนี้

แต่ที่ตอบได้คือชื่อหนังสือที่ตัวเองเขียนไว้ปี 2011 พี่…..

“ลาเจ้านายไปตามฝัน”

ความฝันคืออะไรอยู่ที่ใจจะคว้ามัน
Created By
Sasi Tanadeerojkul
Appreciate
Created with images by tpsdave - "female woman water" • thecollectivity - "Tough Mudder Arizona 2014" • taubinphoto - "Pills" • MitchellGoudie - "Fame" • Stevebidmead - "runners male sport" • Unsplash - "home office workstation office" • DariuszSankowski - "phone screen technology" • Mhy - "seagull sky fly" • PublicDomainPictures - "architecture blue building" • PublicDomainPictures - "clerk business businesswoman" • geralt - "alone being alone answers" • Flo's shots 4 me - "dreams"

Made with Adobe Slate

Make your words and images move.

Get Slate

Report Abuse

If you feel that this video content violates the Adobe Terms of Use, you may report this content by filling out this quick form.

To report a Copyright Violation, please follow Section 17 in the Terms of Use.