Loading

Schilderijen boetseren verf als plastisch middel

Boris

Charlotte

Dieuwertje

Joep

Juul

Zelfportret; naar Rembrandt's dominee Wtenbogaert

Diede

Juul

Werken met klei is altijd mijn favoriete bezigheid geweest. Immers plastische werkvormen en keramiek waren destijds de hoofddisciplines bij mijn afstuderen aan de academie. Van Ferenc Gögös kreeg ik schilderles, Joep Sterman gaf plastisch en Ru de Boer keramiek. Na mijn afstuderen heb ik nog een jaartje anatomisch schetsen gevolgd bij Jan Teulings.

Mijn atelier heb ik ooit ook gebouwd met daarin een speciale dikke gasleiding. Een grote keramische oven leek in het verschiet te liggen, maar op een of andere manier is het daar nooit van gekomen. De draaischijf verveelde vrij snel: alles werd rond en ik ging op zoek naar andere manieren om ideeën in materie om te zetten. Het werd grafische vormgeving. De behoefte om voor exposities affiches te maken deed zich voor en de Mac was nog niet uitgevonden. Kleurenprints of aanplakbiljetten in meer dan één kleur lagen ver buiten bereik en dus ging ik aan de slag om ze zelf te kunnen drukken.

Zeefdruk werd destijds omschreven als de 'five dollar business' en dat beeld kwam vrij dicht bij de waarheid. Ik startte met een zeef, wat inkt en na enige tijd bouwde ik me een belichtingskast. Een eenvoudige zeefdruktafel was ook vrij snel in elkaar gezet, met een stofzuiger om vacuüm te kunnen trekken zodat het drukwerk niet aan de zeven bleef plakken. Daarna kwam een repro-camera in beeld met zogenaamd Copyproof als belichtingsmateriaal. De aldus verkregen films leidden zelfs tot 'full color'-drukwerk.

Ruim vijfentwintig jaar heb ik me in mijn atelier beziggehouden met zeefdrukken, een niet voor de hand liggend medium, waar ik echter aan verslingerd raakte. Na mijn pensionering in 2010 was het echter snel afgelopen met grafisch en ben ik overgegaan op schilderen met olieverf. Portretten waren favoriet en daar kwam ik de eerste zeven schilderende jaren mee door. Tijdens een fietstochtje naar Bocholt ontdekte ik in 2017 het schilderachtige van een trosje koeien die aan het pootje baden waren in de Bocholter Aa.

Schilderen in kleine toetsen was niet wat ik beoogde en door een paletmes te gebruiken kon ik overschakelen op het 'boetseren met verf'. De relatief grote vlakken konden daardoor lekker snel gevuld worden, ware het niet dat dikke verflagen een lange droogtijd vragen. Daarom werkte ik aan drie of vier schilderijen tegelijk en als die nog niet droog waren, ging ik aan de slag met het eigenhandig fabriceren van 'baklijsten'.

Baklijsten

Tot nu toe heb ik naast vierkante doeken van 80 x 80 cm een stel materieschilderijen van 50 x 150 cm gemaakt met vooral koeien als inspiratiebron.

Deze koe heeft een verre reis achter de rug. Het ras wordt aangeduid als 'Brown Swish' en dit exemplaar komt van een bergwei in een streek van Italië die aangeduid wordt als Alto Adige of Zuid-tirol. Een boer uit Doetinchem koopt deze koeien op om ze vervolgens in onze streek met voller gras vet te mesten voor de verkoop.

Tijdens een avondlijke fietstocht in de buurt van Sinderen ontdekte ik dit stiertje. Schotse Hooglander is het merk, maar geheel onbekend met de achtergrond van deze vrij dreigend uitziende verschijning was ik slechts geïnteresseerd in zijn angstaanjagende aanblik. Weer was het paletmes mijn voornaamste gereedschap.

Door op onderstaande knop te klikken, kun je horen en zien waar mijn interesse voor nieuwe portretten vandaan kwam.

Bassist Henk Haverhoek en zangeres Manon Nijenhuis tijdens hun optreden gefotografeerd en in mijn atelier geschilderd op 80 x 80 cm.

Henk Haverhoek

Manon Nijenhuis

Herefordkoeien; Tweeluik 85 x 170 cm incl. lijst

Jack en de koeien

2 kipjes voor Martine en Victor
Created By
Jan Verheijen
Appreciate