Vakantie, juni 2016 Wanda & eduard in nederland

week 3, vrijdag 17 tot vrijdag 24 juni in Zundert

vrijdag 17 juni 2016

Leuke poefen in het atelier

De dag waarop we naar het huisje bij Zundert verhuizen. We hoeven niet vroeg weg uit Eibergen, dat hebben we afgesproken met de huisbaas. Dus kunnen we rustig opstaan en alles inpakken. We rijden rond 12:00 uur weg. Eerst asperges kopen bij de stal op de hoek, wel duur kennelijk, maar ook lekkere dikke. En gratis stukjes voor de soep. De keuze om de snelwegen te vermijden levert een erg lange rit op, dus bij het tankstation waar de tank weer vol diesel loopt zetten we TomTom om op de snelste route. Dat scheelt, maar we rijden toch eerst van dorp naar dorp. Vlak voor we de snelweg bereiken bij Markelo lunchen we nog. Dan rijden we richting Apeldoorn en Amersfoort. We drinken nog een kopje bij een flink verbeterde en prettiger uitziende AC, bij Stroe. Dan gaat we via Utrecht richting Breda, en slaan af richting Vlissingen. De afslag brengt ons weer op kleinere wegen. Bij de Spar doet Wanda nog wat boodschappen en dan rijden we door, tegen dat we er aankomen worden de weggetjes kleiner. Echt in het bos ligt dan het voormalige Atelier van Henriette Roland Holst, een prachtig sprookjeshuis. En het is er echt helemaal stil, behalve de vogeltjes hoor je er niks. De inrichting is niet zo praktisch, er is alleen een echt kleine slaapkamer, ook de keuken is vrij krap. Maar er zijn vooral nauwelijks kasten om dingen in op te bergen, hoewel we met wat verschuiven toch veel weten weg te bergen. Er is geen houtkachel, dat zijn we wel gewend in staatsbosbeheerhuisjes, maar deze is dan ook van natuurmonumenten. De verwarming die we niet nodig hebben denk ik, bestaat uit twee gaskachels. Het ontwerp en de inrichting zijn Amsterdamse school. In 2011 geheel gerestaureerd, daarna in brand gestoken en opnieuw opgebouwd. Een mooie buitenvorm, maar ook veel heerlijke details.

zaterdag 18 juni 2016

De ochtend brengt vooral regen, we gaan met de auto naar Zundert, de Albert Heijn daar heeft wat we voor de komende dagen nodig hebben. De middag brengt weliswaar geen prachtig weer, maar meer dan mooi genoeg om een rondje te gaan fietsen. Eerst even richting Achtmaal, daar blijkt een Coöp te zijn, lekker bescheiden van maat en dichter bij dan Zundert. We fietsen verder, er zijn hier heel veel boomkwekerijen, zelfs kleine boompjes worden al in de gewenste vorm gesnoeid, waarschijnlijk wil het later anders niet goed meer lukken. Hoewel nog steeds Nederland ziet alles er hier toch wat anders uit dan in het Noorden of Oosten. Er worden andere gewassen verbouwd, maar het zijn vooral de huizen die anders zijn. Er zijn nog wat klassieke boerderijen, al of niet verbouwd, die het huis niet dwars op de schuur hebben, maar gewoon in het verlengde ervan, waardoor de huisdeur en de schuurdeur naast elkaar zitten. Er zijn ook de nodige heel vreselijke nieuwbouwprojecten, echte Belgische buitenhuizen, met waanzinnige hekken, zuiltjes en uitbouwtjes. Onze route voert ons ongemerkt België en de regen in, de regen die ook weer snel ophoudt en wat minder ongemerkt België weer uit. Op die plaats op en langs het fietspad staat nog een oud wachthuisje en een tussengrenspaal, een stenen ding. Met wat prachtige lokale verhalen over een smokkelaar die daar door de douane is neergeschoten. Verder door bos en hei, het ziet er prima uit. We stoppen bij het „Ossekopske”, een uitspanning waarvan de naam ons doet denken dat het de naam van een vogeltje is. De gebakjes zijn van hoge kwaliteit, maar aan de bar zit een groep mannen erg luid te praten, en waar het over gaat is niet echt zinvol voor een buitenstaander. Het fietspad dat we volgen is van wat we Drentse kwaliteit noemen, mooi asfalt door mooie bossen. In een paar weilanden staan groepjes schapen van verschillende rassen, waarschijnlijk van het Brabants landschap. We stoppen nog even bij café in den Anker waar we gezellig mee praten aan de stamtafel. De naam komt van de brouwerij, hoewel er wel een turfvaart vlak langs loopt, want ook hier is flink turf gestoken. Van daar is het rondje snel gesloten. De teller op de fiets geeft aan dat we 34 km hebben gefietst.

zondag 19 juni 2016

Zeeland is niet zo heel ver hiervandaan en vanaf Goes rijdt een stoomtrein naar Hoedekenskerke. Het leek wel leuk om die ergens voorbij te zien komen. We hebben een fietstocht via Natuurmonumenten gevonden die vertrekt vanaf de Zwaaksche Weel. Er is niet zozeer een routekaart als wel een app op de telefoon, die hebben we opgehaald. Het vertrekpunt is de prachtige werkschuur van Natuurmonumenten waar je koffie kunt drinken uit de automaat. Wanneer we gaan fietsen blijkt de routebeschrijving op papier die we hebben mee genomen niet zo duidelijk, en de app mist de kwaliteit van een echte routeplanner, er worden namelijk geen aanwijzingen gegeven. Na wat geworstel besluiten we dan maar zelf een rondje te verzinnen aan de hand van de knooppunten en wat we ongeveer in gedachten hadden. We eten in de tropische dierentuin ten noorden van Kwadendamme, waar de plaatsnaam Langeweegje wordt gehanteerd. We zien daar de spoorbus, die door een dieselmotor wordt aangedreven, voorbij komen. De rode vlag dient om het verkeer te waarschuwen. Hoewel er best een uitgebreid knooppuntennetwerk is, zijn de routekaarten die bij de knooppunten staan niet zo duidelijk als we gewend zijn, ook zijn ze allemaal gelijk, zonder aanduiding van het punt waar je op dat moment bent. Maar we weten Hoedekenskerke wel te bereiken, waar rondom het station een heel stoomfestijn aan de gang is. Er rijdt een groot aantal kleine stoomtreintjes rond, zelfbouw door heel handige metaalbewerkers lijkt me, en er is een beursje. Binnen is ook een grote modelspoorbaan, buiten treedt de harmonie op, lang niet slecht. We wachten tot de stoomtrein binnenkomt, kijken nog wat rond en gaan dan fietsen langs de dijk van de Schelde.

Om een rondje te maken moeten we weer landinwaarts en dan blijken er heel mooie dorpjes te liggen. Baarland bijvoorbeeld, waar een mooie straat in het centrum loopt, het lijkt wel een hofje. De kerk is omgebouwd tot luxe restaurant met de naam „de kleine toren”. Even verderop wordt nog verwezen naar de resten van het fundament van een kasteel dat daar ooit stond. Ook Oudelande mag er wezen. De prachtige boerderijen, met zwart geteerde schuren en al of niet tot woonhuis omgebouwd staan tussen de appelboomgaarden. We fietsen over dijkjes, waardoor je een heel andere kijk op het landschap hebt. Het laatste stuk gaat met wind mee lekker snel, we halen de 26 km / uur. Terug bij de Zwaaksche Weel eten we nog wat druiven en dan rijden we weer terug. Het is inmiddels heel mooi weer geworden. Dat schijnt morgen wat anders uit te pakken, we zien wel.

maandag 20 juni 2016

De weersvoorspellingen zijn wat nat, vandaar dat we eerst ’s ochtends nog op de fiets boodschappen gaan doen bij de Coöp in Achtmaal. Geen magere melk, verder wel wat we zoal nodig denken te hebben. Op de terugweg komen we langs een aardbeienkweker die een aardbeienautomaat in de tuin heeft staan. Later zal blijken dat dit zeker niet de enige is hier in de buurt. Klein en groot zijn de keuzes, 1 of 2 euro de prijs, en dat blijkt dan niet om de afmetingen van de bakjes en het gewicht te gaan, maar om de maat van de aardbeien zelf. We nemen kleintjes. We fietsen terug en komen nog net thuis voor het zachtjes gaat regenen. We doen ’s middags een poging om te gaan wandelen en beginnen aan de gedichtenroute die min of meer rondom het huisje loopt. Het is inmiddels hard gaan regenen, de bospaadjes worden bijna beekjes of meertjes. De oude Buisse heide is wel mooi, maar gelukkig kunnen we halverwege een tussendoortje nemen om sneller, maar inmiddels wel echt nat, thuis te komen.

dinsdag 21 juni 2016

Mooie hekken in de bossen hier

Voor vandaag is wat beter weer voorspeld en we plannen een flinke fietstocht. Na een poosje begint het toch te regenen, zonder dat dat voorspeld was. We trekken onze regenspullen aan die niet zo waterdicht meer blijken te zijn, kennelijk de afgelopen tijd wat verwend met mooi weer. We lunchen bij het ’aardbeienterras’, een plek bij een aardbeienkweker waar je wat kunt eten en drinken. Bij koffie en thee krijg je een aardbei in plaats van een koekje, en ze hebben beschuit met aardbei, maar ook echt gewone boterhammen met kaas. Eerst denken we dat de regen ons terug dwingt, maar het lijkt toch een beetje beter te worden en we besluiten verder te fietsen volgens ons geplande rondje. Dat wordt afwisselend droog en nat, maar wel mooi. We kruisen de weg naar Antwerpen, waar de HSL naast loopt, daar gaan we in een restaurant nog wat drinken. Er staat een complete kunstboom in de ruimte, verder veel namaak nostalgie, maar dan wel weer te harde popmuziek. Wanneer we wegrijden regent het nog zachtjes, later weer wat meer terwijl we ten zuiden van Breda over oude paadjes met namen als het Eeuwige laantje of de Oude postbaan fietsen. Waar de route langs de Marke gaat lopen, een heerlijk fietspad langs de kronkelende rivier, houdt het op met regenen. Een heerlijk pad, er is een tunneltje onder de snelweg. Er zijn stuwen en zelfs een doorwaadbare plaats naar de overkant. Ergens kun je kiezen, via een bruggetje over een zijslootje, of er doorheen. Dat laatste is meer iets voor cross-fietsen, wij nemen het bruggetje. We rijden België in, daar loopt de rivier door, maar de randen zijn wel meer in cultuur gebracht, landbouw of enorme tuinen die bij luxe huizen horen, maar dan wel met het fietspad tussen de tuin en de rivier. We moeten uiteraard weer terug over de E35 en HSL en rijden dan over kleine weggetjes richting Zundert. Daar gaat het weer flink regenen zodat we opnieuw flink nat worden. Waar de route de grens naar Nederland passeert houdt ook direct het asfalt op, wat blijft is een zand-, en nu door de regen, een modderpad. We komen wel een stukje, maar lopen toch echt vast in de prut. Dus lopen we een paar honderd meter tot aan de weg naar Zundert. Hier zou de internationale samenwerking wel wat beter kunnen. Het houdt dan weer eens op met regenen. Wanda haalt wat snel klaar te maken eten bij Albert Heijn en we rijden via Klein-Zundert weer richting het huisje. Onderweg valt er opnieuw een flinke bui. Wanneer we nat aankomen bij het huisje hebben we 63 km gefietst, en zijn we best wel moe. Even douchen helpt, en het eten is snel klaar. ’s Avonds lijkt het een beetje heiig, maar het fotograferen levert vooral een aanval door muggen op die binnen een minuut door hebben waar je staat.

woensdag 22 juni 2016

De dag begint eindelijk weer eens met mooi zonnig weer, en we hebben een fietstocht gepland die ons tot in de Wouwse Plantage zal voeren. Onderweg blijkt er zo nu en dan een knooppunt extra te zijn dat we niet op onze kaart en dus onze lijst hebben opgenomen, maar met behulp van de kaart vinden we dan weer wel het knooppunt waar we eerst naar toe moeten. Onze eerste stop is in Nispen, een beetje leeg ogend dorp waar veel horeca gesloten is, want het is woensdag. Maar één café levert ons we de thee en de koffie die we willen. Een vrouwelijke wielrenster die ook op het terras komt zitten ziet er uit alsof ze onlangs een flinke val heeft gemaakt, been in het verband en flink wat schaafwonden op armen. Maar ze is al weer aan het fietsen. Er komt een begrafenis voorbij, de volgauto’s hebben handig kleine zwarte vlaggetjes zodat iedereen kan zien dat ze bij de stoet horen. Even later luidt de kerkklok, mooi is dat wel als geluid bij een begrafenis. De kruising in het dorp is zo klein dat er geen ruimte is voor ander verkeer wanneer er een wel wat grote vrachtauto links af wil. Wel zijn er rond de kruising leuke fietsen standaards, in de vorm van een fiets. Er is ook een supermarkt, daar kopen we wat we voor de lunch willen hebben. Voorbij het dorpje Wouw vinden we een bankje waar we dat opeten. Een weer iets verderop een terras voor iets extra’s. Dan fietsen we verder, het is een afwisselend landschap met veel bossen en een vliegveld, Woensdrecht. In Huijbergen staat een fabriek te vervallen, jammer dat zulke gebouwen geen monumentenstatus krijgen, de schoorsteen staat er nog, geheel begroeid met klimop. Via de Kalmthoutse heide in België, de grensovergangen zijn nauwelijks te merken rijden we verder. In Essen Hoek zoeken we vergeefs naar een uitspanning, in Nieuwmoer vinden we een boerenijs salon, lekker ijs, vreemde gesprekken bij andere aanwezigen. Dan gaat het verder via de grens en moerasgebieden tot we weer ongemerkt de grens naar Nederland passeren om in Achtmaal boodschappen te doen. Thuis gekomen blijkt de teller op de fiets op 68 km te staan, de langste rit van deze vakantie. We eten lekker buiten, hoewel de tafel onder het zwarte kleed wel een mierenparadijs lijkt te zijn geworden, ze verdwijnen grotendeels. De Smidge helpt een poosje tegen de muggen maar als ze te vervelend worden gaan we naar binnen.

donderdag 23 juni 2016

De donderdag wordt wat betreft het weer een vreemde dag, erg warm, maar ook kans op flinke buien. We besluiten er een relaxte dag van te maken, waarbij we ’s ochtends wat rondhangen en lekker buiten zitten, want dan is het nog heerlijk weer, niet heel warm, zeker niet in de schaduw onder de bomen rond het huisje, en binnen is het zelfs lekker koel, het dikke rieten dak is een prima isolatie. Na de lunch waarvoor we boterhammen roosteren en met een omelet gemaakt van de laatste eieren die we bij de boer om de hoek gekocht hebben gaan we naar Zundert, naar het van Gogh huis. Dat is een museum gewijd aan het leven van van Gogh in Zundert. Het is een beetje beperkt, de audio-tour moet dat opvullen, maar dat lukt slechts gedeeltelijk. Sommige onderdelen zijn heel interessant gemaakt, andere neigen wat meer naar gezeur. De tentoonstelling gaat dan over in kunst die geïnspireerd is op van Gogh, waar wel een enkel interessant werk tussen hangt, maar ook veel marge-kunst. In de tuin drinken we wat, gelukkig onder een parasol, want de zon brandt nu ongenadig. Na de boodschappen bij AH rijden we terug, met nog een stop bij de aardbeienautomaat, die teveel wisselgeld teruggeeft. We zitten nog wat buiten, maar om er te eten zijn er te veel muggen. Nog wat foto’s van het huisje gemaakt, nu met de zon op de westkant. In het begin van de avond begint het ook dicht te trekken, te regenen en te onweren. Een heerlijk geluid dat wel. We pakken vast wat in.

vrijdag 24 juni 2016

Een laatste blik op het atelier

De dag om in te pakken en naar huis te rijden. We worden ’s nachts nogal door muggen geplaagd, ook blijken er ’s ochtends opnieuw vliegende mieren op de ramen te zitten, we zetten een raam open, sommige vliegen alsnog naar buiten. We rijden om 10 uur weg, eerst even langs de aardbeienautomaat, en dan volgen we de aanwijzingen van de TomTom op. Een kopje drinken bij Meerkerk. Op de weg gebeurt een ongeluk met blikschade, maar dat maakt voor ons het wegrijden weer makkelijker, de kapotte auto’s staan net voor ons invoerpunt. Bij Wanda voor de deur kan de auto makkelijk een plekje vinden, altijd weer afwachten is dat, en ook bij mij staat de Jumpy keurig voor de ingang naar de binnenstraat. Dan neemt het gewone ritme weer zijn gang. Morgen nog even ergens eten bij een nieuw vegetarisch restaurant als afsluiting.

Credits:

foto's: eduard de kam en wanda goossens

Made with Adobe Slate

Make your words and images move.

Get Slate

Report Abuse

If you feel that this video content violates the Adobe Terms of Use, you may report this content by filling out this quick form.

To report a Copyright Violation, please follow Section 17 in the Terms of Use.