การศึกษาพื้นที่ชุมชน หมู่บ้านหนองบาง ตำบลลิ่นถิ่น อำเภอทองผาภูมิ จังหวัดกาญจนบุรี

1.ข้อมูลทั่วไป

1.1 ที่ตั้ง

หมู่บ้านหนองบาง หมู่ 5 ตำบลลิ่นถิ่น อำเภอทองผาภูมิ จังหวัดกาญจนบุรี

1.2 ข้อมูลประชากร

มี 127 หลังคาเรือน มีประชากรทั้งหมด 891 คน แบ่งออกเป็น ชาย 444 คน หญิง 447 คน

มีเชื้อชาติ ไทย สัญชาติ ไทย ศาสนา พุทธ

*** แต่บางส่วนจะเป็นพี่น้อง บัตรศรี คือกะเหรี่ยงที่ยังไม่มีบัตรประชาชน***

1.3 ที่มาของหมู่บ้านต้นแบบเศรษฐกิจพอเพียง

เริ่มจากการใช้หลัก 3 ห่วง 2 เงื่อนไข โดยนำหลักการทำบัญชีครัวเรือนมาใช้เป็นหลัก มีการจัดทำรายรับ-รายจ่าย และมีการใช้ชีวิตแบบพอเพียง ปลูกพืชผัก เลี้ยงไก่ เลี้ยงปลา กินเอง ในการปลูกพืชนั้นจะไม่ใช้สารเคมี แต่จะมีการทำนำหมักขึ้นมาเอง รวมไปถึงมีการพัฒนาหมู่บ้านให้น่าอยู่โดยมีการเก็บขยะทุกๆเดือน และการขยะที่เก็บได้ไปแลกไข่ไก่ โดยนำไข่ไก่จาก 40 ครัวเรือน ครัวเรือนละ 5 ฟองหรือ 10 ฟอง

2.ต้นทุนความดี

2.1 วัฒนธรรม ประเพณี วิถีชีวิต

วัฒนธรรมของที่นี้จะอนุรักษ์ในเรื่องของการผูกข้อมือ ซึ่งที่นี้มีการสืบทอดกันมาเป็นเวลาหลายปีแล้ว ในช่วงขึ้น 15 ค่ำ เดือน 9 ตรงกับเดือนสิงหาคม จะมีการเรียกลูกๆหลานๆกลับมาผูกข้อมือเพื่อเรียกขวัญของตัวเอง เพราะว่าในเรื่องความเชื่อและวิถีชีวิตกระเหรี่ยง เชื่อว่าลูกๆหลานที่ไปทำงานที่อื่นแล้วมีการเจ็บไข้ได้ป่วย ก็จะกลับมาให้ปู่ย่าตายายผูกข้อมือเพื่อเรียกขวัญให้แล้วอาการจะดีขึ้น ความเจ็บป่วยก็จะไม่มี แม้กระทั่งชีวิตการงานที่ทำอยู่ก็จะดีขึ้น

การรำตงหรือรำโต๊ง ในสมัยก่อนจะเอาหนุ่มสาวมาฝึกรำมาฝึกร้องในช่วงของปีใหม่และสงกรานต์ ในเรื่องของการบันเทิง ในเรื่องของการให้พรวันเกิด ให้พรปีใหม่ให้กับผู้สูงอายุ ก็จะมีครูเพลงแต่งเพลงมา ลูกทีมก็จะมี หญิง2 แถว ชาย2แถว แต่ปัจจุบันจะเหลือแต่ผู้หญิงเพราะผู้ชายไม่ค่อยกล้าแสดงออก

การสีข้าวแบบใช้เครื่องสีแบบโบราณ

มีขั้นตอนการทำดังนี้

1.เทลงเครื่องสีโบราณหรือภาษาท้องถิ่น เรียกว่า ครกกระเดื่อง

2.หลังจากนั้นให้คนไปโยกไม้ไปทางด้านซ้าย เพื่อที่จะบดเป็นเม็ดข้าวออกมา

3.นำข้าวที่บดแล้วออกจากเครื่องสีข้าวแบบโบราณ

4.นำข้าวที่ได้ไปร่อนหรือเรียกอีกอย่างว่า การฟาดข้าว เพื่อแยกแกลบและเม็ดข้าวออกจากกัน

อุปกรณ์ต่างๆของพื้นบ้าน

ร่มถ่างหญ้า เอาไว้คลุมศีรษะเวลานั่งถ่างหญ้า เพื่อกันแดด

ที่หยอดเม็ดข้าว ปล่อยแหลมนั้นช่วยค้ำไม่ให้เราลื่นตกเขา เนื่องจากมีการปลูกข้าวกันที่หน้า

การละเล่นพื้นบ้าน

การละเล่นโถกเถก หรือเรียกอีกอย่างว่า บาหยาง

ภาษา

ภาษากระเหรี่ยงหรือว่ากระโพ (กะโพชอ) ส่วน ปอกะย๊ะ หรือปะกาพะยอ จะเป็นชื่อเรียกของภาคเหนือ ตั้งแต่ทองผาภูมิ สังขบุรี อุทัยธานี ราชบุรี จะเป็นกะโพ

การแต่งกาย

หญิง สวมกระโปรงยาวถึงข้อเท้า ผมเกล้ามวยไว้ข้างหลัง พันด้วยเส้นด้ายถักสีแดง ผ้าส่วนมากจะทอเอง เสื้อแขนกุดพื้น ดำ หรือน้ำเงินปนดำ ส่วนล่างของเสื้อปักลวดลายทรง เรขาคณิตด้วยด้ายแดง ปักลูกเดือย มีพู่ชายครุยบริเวณชายเสื้อ

ชาย สวมกางเกงขายาวแบบจีน สีดำ หรือขาว สวมเสื้อสีแดงยกดอกเป็นหมู่ แขนสั้น เสื้อยาวครึ่งเข่า บางคนสวมเสื้อเชิ้ต สีขาวด้วยเสื้อชุดสีแดง บางคนสวมชุดดำ

สิ่งที่ได้รับจากการลงพื้นที่ชุมชน

สิ่งที่ได้รับจากการลงพื้นที่

จากการลงพื้นที่ทำรายงานครั้งนี้สิ่งที่ได้จากการทำรายงานมีดังนี้

1.ได้เรียนรู้ถึงวัฒนธรรม ประเพณี ความเป็นอยู่ของคนในชุมชน ซึ่งเป็นกะเหรี่ยง และสามารถเห็นถึงความแตกต่างของกะเหรี่ยงว่าแต่ละพื้นที่จะมีชื่อเรียกต่างกัน ตั้งแต่ทองผาภูมิ สังขบุรี อุทัยธานี ราชบุรี จะเรียกว่า “กะโพ้” แต่ในภาคเหนือจะเรียกว่า “ปอกะย๊ะ หรือปะกาพะยอ”

2.ทราบถึงปัญหาของพื้นที่ชุมชน และได้เรียนรู้ถึงแนวทางแก้ปัญหาของคนในชุมชน

3.ได้ทราบถึงจุดเด่นของพื้นที่ชุมชน และหมู่บ้านหนองบางเป็นหมู่บ้านต้นแบบเศรษฐกิจพอเพียง รวมไปถึงการทราบที่มาของการเป็นต้นแบบเศรษฐกิจพอเพียง

4.การที่ได้รับความเมตตา และความรู้สึกดีๆจากคนในชุมชน เพราะการเดินทางไปทำรายงานครั้งนี้ทางผู้ใหญ่บ้านและคนในชุมชนให้การต้อนรับและความร่วมมือเป็นอย่างดี

5.ทราบถึงการทำงานเป็นทีม และการมีส่วนร่วมของคนในทีมว่าให้ความใส่ใจมากน้อยเพียงใด และทราบถึงความสามัคคีของคนในทีมที่ทำให้งานประสบผลสำเร็จได้

Made with Adobe Slate

Make your words and images move.

Get Slate

Report Abuse

If you feel that this video content violates the Adobe Terms of Use, you may report this content by filling out this quick form.

To report a Copyright Violation, please follow Section 17 in the Terms of Use.