Loading

Ellen Distave Oostendenaars in tijden van corona

De wereld verkeert momenteel in woelige tijden. Het coronavirus beheerst niet alleen het nieuws maar ook ons dagelijkse leven. Hoe trachten we desondanks alles onze routines verder te zetten of hoe passen we ons aan? UiT in Oostende stak zijn licht op bij enkele bekende en minder bekende Oostendenaars. Aan het woord: onderneemster Ellen Distave van conceptstore LILY.

door Myleen Visser

Hoe ervaar je deze coronacrisis en hoe dichtbij is corona volgens jou?

Ik merk dat ik mezelf verlies in de vele dilemma’s in mijn hoofd. Als mama en burger ben ik bezorgd over de gezondheid van de kwetsbaren dichtbij ons, over mijn kinderen die week na week hun wereld beperkter zien worden. Als ondernemer ben ik erg bang voor de komende weken, maanden, jaren. Ook voor de vele collega-ondernemers aan de kust. We merken wel dat ondernemers elkaar onderling veel steunen. Ik wil de gezondheid op de logische eerste plaats zetten, maar merk dat het wringt met m’n drang om ook mijn zaak hier doorheen te helpen, om er te zijn voor de collega’s. En dan ben ik teleurgesteld in mijn eigen gedachtegang, in mezelf. Vroeger had ik niet zo snel dilemma’s. Snel en doordacht knopen doorhakken ben ik gewoon, maar nu voel ik me heel wat minder stabiel. Dat de data, regels, opinies veel veranderen helpt daar niet bepaald bij… Wij zijn hier thuis niet bang voor de ziekte op zich, maar we zijn natuurlijk wel verstandig en we volgen de regels tijdens de dagelijkse wandeling of fietstocht met de kindjes. Toch voelt de coronacrisis heel dichtbij, omdat ik er non-stop mee bezig ben.

Ik slaag er nu in te genieten als ik een bad neem, ook al hangt er tandpasta aan de badkamerspiegel. Dat was voor de crisis moeilijker.

Hoe houd je je bezig dezer dagen?

Weet je, de contrasten zijn zo groot nu. In een familie, een vriendenkring… heb je mensen die thuis een bezighouding zoeken en tegelijk zijn er mensen die overwerkt zijn en snakken naar rust. Je hebt de mensen die financieel wat ademruimte hebben nu hun inkomsten dezelfde blijven en hun uitgaven dalen, maar ook zij die hun gezinsinkomen dramatisch zien dalen. Wij behoren tot die laatste groep en daar komt nog eens bij dat we niet weten wat eerst gedaan. Om de kosten te drukken, zet ik zo weinig mogelijk personeel in, wat ervoor zorgt dat ik veel meer uren werk dan anders. Pakketten maken, de webshop aanvullen, alle professionele berichten en vragen van klanten via social media opvolgen, alsook de communicatie met leveranciers, bank en boekhouder. Verder zetel ik in de directie van het Kursaal, in de algemene vergadering van De Zwerver die onder meer Leffinge Leuren organiseert en maak ik deel uit van de groep die Stad Oostende mee adviseert over het plan voor de zomer. Overal moeten er belangrijke keuzes gemaakt worden. Let op, ik leer ook echt veel bij en dat is uiteraard boeiend. Ik heb de afgelopen weken al dikwijls tot een gat in de nacht doorgewerkt om alles te kunnen bolwerken, ook omdat ik overdag met de kindjes wil bezig zijn. Hun schoolwerk begeleiden doe ik in de voormiddag en we genieten daar eigenlijk wel van. Onlangs namen mijn man en ik twee dagen verlof, voor het eerst sinds de lockdown. De laptop bleef dicht, de professionele berichten op alle sociale kanalen liet ik voor wat ze waren. We leefden zaterdag en zondag twee dagen in onze tuin. De kinderen speelden in de tent en we hebben samen een tuinberging en afschutting gemaakt. Afmeten, zagen, boren, schroeven... tussendoor lekker eten en genieten van koffie in de zon. Zalig! Op zondagavond zaten we bij ons ‘kampvuur’ aan de nieuwe houten constructie. Alle complimenten daarvoor zijn trouwens voor mijn man Wouter! Hij is de werfleider. Ik voerde enkel uit onder zijn deskundige begeleiding.

Wat moet je momenteel missen in Oostende? En wat is het eerste wat je zal doen als deze crisis achter de rug is?

Ik mis de horeca het meest. Een avond op restaurant of in de Langestraat mensen ontmoeten, bijpraten en als het echt plezant is een dansje doen. Spontane, onverwacht leuke en gezellige momenten met vrienden en vriendinnen. Plannen maken. Videocalls zijn minder mijn ding. Ik geef de mensen die ik graag zie meestal een zoen of een knuffel. Ik zie hun gelaatsuitdrukkingen liefst live en hoor graag intonaties in gesprekken. Als ik te moe ben, kruip ik liever in bed dan aan een videocall deel te nemen. Op zich gek, want anders was ik op vrijdagavond vrijwel nooit te moe als iemand me vroeg om nog samen een stapje in de wereld te zetten. Ik mis ook de sfeer in mijn winkel. Het is er nu vreselijk stil en leeg, dat gevoel went niet.

Ik mis de sfeer in mijn winkel. Het is er nu vreselijk stil en leeg, dat gevoel went niet.

Welk vervelend klusje heb je nu (eindelijk) kunnen doen?

Klusjes zijn er nog niet van gekomen. Zowel ons huis als mijn winkel hebben dringend een grondige poetsbeurt nodig. De kinderen knutselen dikwijls met verf en karton… en dat laat zijn (uitwisbare) sporen na. Ze maken heel veel kampen en we laten ze doen. Het is heerlijk om ze zo te zien spelen, dat deden ze vroeger veel minder. Ik ben wel mee met boodschappen doen, vers koken en de was. Stofzuigen doe ik elke dag, omdat ik zo minder snel moet dweilen. Alleen het hoogstnodige gebeurt nu, wegens tijdsgebrek. Vorige week ben ik er wel in geslaagd om de badkamer grondig onder handen te nemen. Twee weken geleden heb ik de ramen gewassen en dat gaf een goed gevoel. Maar ik stoor me er niet aan zoals anders. Ik slaag er zelfs in om een bad te nemen en te relaxen in een badkamer met tandpastaspetters op de spiegel. Dat was voorheen moeilijk. De kindjes moeten wel meer klusjes doen, mee de tafel dekken en afruimen… en koffie maken voor ons in de namiddag. Bezighouden en opvoeden liggen nu dichtbij elkaar.

Hoe speel je creatief in op deze crisis als ondernemer?

Ik zet volop in op mijn webshop www.homebylily.be waar ik decoratie en geschenken verkoop. Ik heb er veel nieuwe producten en collecties aan toegevoegd om die webshop te onderscheiden van andere. De social media hebben een serieuze duw gekregen. Elke drie dagen maak ik een nieuwsbrief, telkens met een andere invalshoek. Via videocalls en foto’s adviseer ik klanten bij de keuze van hun nieuwe sofa en dat werkt goed. Voor de kledij kunnen klanten intekenen op ‘Lily in Oostende als personal shopper’. Als je een online vragenlijst invult op homebylily.be, leveren we een ‘LILY OOSTENDE STYLING PAKKET’ met heel wat outfits die je vijf dagen lang kan houden om te passen. Daarna pikken we de kledij op die de selectie niet heeft gehaald. De levering en ophaling gebeuren gratis in Oostende, de betaling gebeurt achteraf met overschrijving. De klanten vinden dit echt een meerwaarde en noemen het hun ‘happy quarantaine-moment’. Die pasmomenten worden gedeeld op social media en we krijgen elke dag spontane aanvragen binnen. We hoeven niet echt reclame te maken en dat wil zeggen dat het concept aanslaat en goed zit. Het geeft ons ook voldoening om te zien hoe we met de vrolijkheid van onze winkel een mooie verstrooiing aan de klanten kunnen geven. Nu is het nadenken over hoe we de beleving in de winkel zullen aanpakken eens we onze deuren opnieuw mogen openen. ‘Fun Shopping’ wordt verboden, maar we willen iedereen die bij ons langskomt toch een fijn moment bezorgen. Ik neem ook elke zaterdag met LILY deel aan de Party Boxen van restaurant Histoires d’O waarbij ze samenwerken met restaurants zoals de Bottarga, Frenchette… Fantastisch om te zien hoe die verschillende restaurants nu origineel samenwerken!

UiT in Oostende is een publicatie van Stad Oostende (mei 2020)

Foto’s: Ellen Distave en Nick Decombel

Meer artikels op www.oostende.be/UiTvanThuis

Created By
Chris Muylle
Appreciate