Vakantie, juni 2016 wanda & eduard in nederland

Week 2, vrijdag 10 tot vrijdag 17 juni 2016, in Eibergen

vrijdag 10 juni 2016

We hoeven niet zo vroeg weg, om half elf hoort het huisje leeg te zijn, en we rijden een minuut of vijf daarvoor weg. We gaan naar Oranjewoud, museum Belvedere, net ten zuiden van Heerenveen waar Noorderlicht als fototentoonstelling te zien is. Grappig is dat de TomTom ons over een heel andere route stuurt dan Google maps de avond ervoor liet zien. Het lijkt ook langer te duren. Maar de tentoonstelling is zeker de moeite waard, uiteraard wisselend per fotograaf. We laten nog een beamer aanzetten, zodat de drieluiken weer drieluiken worden. Buiten worden heel wat foto’s vervangen die door zon en regen te erg van kleur veranderd waren om nog aan de bezoekers te laten zien, die daardoor wel net op dat moment een aantal foto’s moesten missen. We lunchen ook in het museum en rijden dan richting Eibergen, via Zwolle en Apeldoorn over de snelweg, net voorbij Bathmen er af en over tweebaans wegen verder. Er blijkt een wegomlegging bij Ruurlo richting Eibergen, maar we komen in het centrum om boodschappen te doen. Het is er behoorlijk druk, dat zijn we een beetje ontwend. Vanuit het centrum blijkt het nog geen twee kilometer naar ons vakantieverblijf. Het is de lux verbouwde achterkant van een schuur, de eigenaar woont ernaast. De eigenaar zei dat ze zelf minder riant woonden, maar de bestemming is recreatie, dus kunnen ze er zelf niet gaan wonen. Boven en beneden is sanitair, wel alleen boven slapen met plek voor wel acht mensen. De keuken inventaris is voor ons tweeën ruim voldoende, maar met acht mensen wordt het toch eten halen lijkt ons. Aan de achterkant hebben we ruim zicht, de voorkant is er niet, daar is nog een deel werkruimte. Het dak ligt helemaal vol met zonnecellen, zodat er al vier jaar lang geen stroom uit het net gebruikt wordt. Dat wil zeggen dat er overdag meer is dan nodig dat aan het net geleverd wordt, ’s nachts wordt er wel uit het net gebruikt.

zaterdag 11 juni 2016

In de loop van de nacht is het een beetje gaan regenen, dat kunnen we goed zien aan de dakramen waar keurig druppeltjes op liggen. De douche boven heeft twee koppen, een gewone en zo’n hele grote. Door de waterkraan de andere kant op te draaien kun je kiezen waar het water uitkomt, de thermostaatkraan regelt de temperatuur. Wanneer we om een uur of elf naar Albert Heijn fietsen regent het nog wel, maar zo zachtjes dat we er gewoon in een bloes doorheen fietsen, zonder nat te worden, losse druppeltjes zien we slechts. Bij het opbergen valt me op dat de lades in de keuken heel mooi vanzelf dichtgaan, je duwt ze bijna helemaal dicht, verder gaan ze vanzelf, heel mooi stil. Maar de deurtjes vallen met een klap dicht, dat is dan weer jammer. Tijdens het lunchen zien we het buiten mooier worden, de zon gaat schijnen en het wordt warmer. Er is een vogel die wel op een wielewaal lijkt, ver weg op het paaltje van het hek achter aan de tuin. We gaan een rondje fietsen langs het ’zwilbroekerveen’, ’ZwilbrocksFehn’, want het ligt net over de grens in Duitsland. Voor we er zijn komen we langs veel antenne’s van diverse afmetingen, er is een legerplaats. In de Barokke kerk van Zwillbrock is een trouwerij aan de gang, wij fietsen verder. Het speciale aan het ondiepe meer dat onderdeel is van het veengebied is dat er elk jaar weer Flamingo’s broeden. De plek waar ze broeden kun je niet zien, maar vanuit een kijkhut zien we er in de verte wel vier staan, het water is net zo diep als hun poten lang zijn. Ook is er een aalscholverkolonie en zijn er heel veel meeuwen. We fietsen verder, Duitsland uit en weer in, meestal staat er wel een bordje, maar niet altijd. Het landschap wisselt, er staan nog veel bomen tussen de velden. Ook lijken de percelen kleiner dan in Friesland. In Rekken drinken we wat waarna we weer verder rijden. Met 32 kilometer fietsen zit het er voor deze dag op. We zitten nog lekker buiten, ook bij dit huisje is een eekhoorn die uiteindelijk wegrent. We zitten nog lekker buiten in de zon, we eten zelfs buiten, het weer laat niets te wensen over, behalve de voorspellingen die blijven het over regen hebben. We zullen het wel zien. Ik lees nog een Suske en Wiske album, maar die verhalen lijken allemaal toch wel erg veel op elkaar zoals ik me nog wel meende te kunnen herinneren.

zondag 12 juni 2016

De weersvoorspellingen voor deze zondag zijn niet zo fraai, maar daar is niet zoveel van terug te vinden wanneer we naar buiten gaan om een stuk te fietsen. Er vallen weliswaar minimale spettertjes maar het is geen reden om regenkleren aan te trekken. We hebben een rondje bedacht waarbij we aan het eind in Eibergen boodschappen doen. En het begint wel goed met een mooi klein fietspaadje dat vanaf Rekken langs een rivier loopt. We zien er zelfs een wielewaal, hij zingt niet maar vliegt snel weg. Vanaf daar worden de aanduidingen van de knooppunten een beetje onduidelijk. We rijden een leuk grensplaatsje in, het grootste deel ligt in Duitsland, maar aan de Nederlandse kant is een café met miniwinkel er naast. De aardige uitbater, zijn ouders hebben het bedrijf ergens rond 1920 overgenomen, en toen was het al een café, was onlangs nog in Amsterdam geweest. Terwijl we op het ouderwets aandoende overdekte terras zitten valt er een wat stevigere bui, maar na het drinken van koffie en thee met wat lekkers, appelgebak en kwarktaart, hier met banketbakkersroom als onderlaag, is het weer droog. We rijden heel even Duitsland in, maar dat is toch niet de goede richting, er zijn geen bordjes naar het gewenste en uitgezochte knooppunt. We rijden terug en gaan in de richting waarvan we denken dat het de goede is om de geplande route weer op te pakken. Het wordt een mooie tocht door moeras en veen gebieden over leuke en soms wat slechte paadjes. We rijden ongemerkt Duitsland in, je kunt dat snel zien aan de net wat andere bordjes, ook die voor de fietsknooppunten. We komen uiteindelijk ook weer in Nederland, ongeveer waar we gepland hadden langs te rijden. Maar ook daarvandaan ontbreken weer de aanwijzingen naar de nummers die we wilden volgen. Maar via een prachtig pad komen we in Haaksbergen, daar is een Albert Heijn en een terras. Het meisje van de bediening gebruikt ook de staande uitdrukking ’helemaal goed’, wanneer we wat besteld hebben. We fietsen dan weer terug via Rekken, na een poosje komen we op dezelfde route als onze heenweg. Het is inmiddels wat harder gaan regenen dus we doen onze regenjassen aan naast een mooie vakwerkschuur. Een stukje voorbij Rekken is het weer droog geworden. Thuis gekomen voel je dan toch dat je een beetje koud bent geworden door de nattigheid. Maar er is een warme douche en eten en koffie. Wanneer het donker wordt klinkt het gepiep van een jonge roofvogel of uil in de Appelboom. Niet lang waarschijnlijk wordt de honger snel gestild door een bezoek van een oudervogel.

maandag 13 juni 2016

Een rustig dagje, eerst boodschappen doen. Het zou droog blijven dus fietsen we zonder regenkleren naar Eibergen. Maar terwijl Wanda brood koopt bij de bakker ga ik toch maar schuilen onder de luifel van Albert Heijn, want het zachte druppelen gaat over in een gelukkig niet zo langdurige plensbui. De terugweg is grotendeels droog, vlak voor we bij het huisje zijn gaat het weer zachtjes regenen. Daarna gaat de zon weer schijnen. Sjors belt nog op. We eten thuis, en wachten dan op het bezoek van Ed en Barbara. Ed is de vroegere muziekleraar van Wanda, met wie ze contact is blijven houden. We kletsen wat en zij gaan dan weer naar huis, Haarlem. Ze konden hier zo makkelijk komen omdat ze in hun caravan in Meddo verbleven. We hebben voor ze kwamen de houtkachel aangemaakt. Die brandt heel mooi rustig. Het is natuurlijk een beetje overbodig wat betreft de temperatuur, maar wel gezellig. Het hout is heel goed droog, de eigenaar laat het een jaar liggen drogen voor het gebruikt mag worden. De eekhoorn komt nog even langs, ’s avonds een schuwe poes die snel doorloopt als we hem aanroepen.

dinsdag 14 juni 2016

De dag begint nogal regenachtig waardoor we eerst denken dat een bezoek aan een stad met museum, Enschede bijvoorbeeld waar er een paar zijn. Maar niets is zo veranderlijk als de weersvoorspellingen zodat we om een uur of elf zien dat het wel mee gaat vallen en we na de lunch gewoon op de tandem stappen om een rondje te gaan fietsen. Bij het wegrijden zien we de huisbaas nog, die gaat met zijn vrouw naar het concert van Bruce Springsteen in den Haag. Met een omweggetje gaan we weer naar het Zwilbroekerveen, maar voor we daar zijn stoppen we bij een uitspanning waar Rabarber sorbets worden aangeboden, dat kunnen we niet zomaar voorbij gaan. Het café heet ’Haak en Hoek’, de naam gaat volgens de eigenaresse terug tot verre tijden toen de vorm van de grens nog met houten palen werd aangegeven. De waarde van de turf was voldoende aanleiding om die regelmatig te verplaatsen, met conflicten als resultaat. Er is zowel een serie tekeningen in het museum van de grens, als echte grens-stenen met ter weerszijden de wapens van Gelre en Munster, zoals wij er zondag een paar gezien hebben. Dan gaan we het veen rond, we kiezen nu wel het pad, eigenlijk een wandelroute, maar volgens de Duitse bordjes mag je er fietsen, dat ons echt door het gebied voert. Er zijn twee kijkplekken waar je naar de meeuwenkolonie kunt kijken, en er lopen ook nog een paar flamingo’s rond. Het is meer het geluid van al die meeuwen, het schijnen er tussen de 10 en 20 duizend te zijn, dat zo leuk is, dan wat je ziet, want ze zijn vrij ver weg, en het zijn ook niet van die bijzondere vogels. In Zwilbroek gaan we nog wat drinken bij het hotel, nu dus Duitse Milchcafe en Tee, die gewoon met de pinpas betaald kunnen worden. Dan gaan we naar Eibergen om boodschappen te doen. Onderweg valt er een echte regenbui. Maar voor we in Eibergen zijn is het al voorbij, bij Albert Heijn schijnt de zon alweer. ’s Avonds een timelapse gemaakt met de kleine Olympus, maar met het donker worden gaat de LED-hulpverlichting als flitser werken, in deze stand schijn je dat niet uit te kunnen zetten. Maar toch een reeksje om thuis naar te kijken.

woensdag 15 juni 2016

De dag begint met regen, dus gaan we met de auto boodschappen doen in Eibergen. Hoewel het wat lijkt op te klaren is dat niet van lange duur zodat we na de lunch toch maar naar het museum in Enschede gaan. Terwijl we wegrijden begint het echt hevig te regenen, dat duurt een deel van de heenreis. Wanneer we in Enschede aangekomen zijn is het grotendeels over. Twentse Welle in de wijk Roombeek die na de vuurwerkramp van jaren gelden geheel vernieuwd is. Het ziet er prima uit. Het museum biedt in principe informatie over de geschiedenis van Twente, vanaf de vroegste tijden, je komt dan ook binnen bij een mammoet skelet. En nog een hoop andere, samen met opgezette dieren. Maar er is niet veel informatie, er zijn wel ingesproken teksten die je via een draagbaar apparaat kunt beluisteren, maar ook die bieden weinig informatie. Ook zijn er groepen met begeleiders die via een luidsprekertje de deelnemers het één en ander vertellen, maar rustig is het daardoor niet. Achteraan is een aantal textiel machines opgesteld, gekoppeld aan een niet meer werkende stoommachine van de firma Stork. Ze staan tussen andere uitleg en wat moderne projecten. Na een bezoek aan het restaurant gaan we nog naar de tijdelijke tentoonstelling over Penelope en Ulysses, althans geïnspireerd op dat verhaal. Het zijn installaties in twee ruimtes met projecties, muziek en veel kleurige bouwsels. Wel interessant, maar weinig lijn in het geheel. Het is inmiddels mooi weer geworden wanneer we weggaan. Er is een soort overlopende verhoogde vijver, kleine kinderen die aan de rand ervan gaan spelen worden daardoor drijfnat omdat ze er tegen aan gaan staan. Tijdens onze afwezigheid heeft de Olympus elke twee minuten een foto gemaakt, het heeft flink geregend maar tussendoor was de zon er ook. Net als kraaien op het grasveld.

donderdag 16 juni 2016

Vandaag is in zekere zin een onderbreking van de vakantie omdat Flip in Taarlo een etentje heeft georganiseerd vanwege het feit dat hij over een aantal maandan wegens het bereiken van de 70-jarige leeftijd zijn hoogleraarschap moet opgeven. We kunnen eerst ’s ochtends lekker in de zon in de tuin zitten, Wanda draait de wasmachine nog een paar keer, en daarna gaan we op weg. We hebben gekozen voor een tussenstop in Nijverdal en kiezen voor het vermijden van snelwegen in de TomTom. Dat levert een rustige rit dwars door Oost-Nederland, Achterhoek en Twente, op. Mooi gebied is het. Bij het bezoekerscentrum nemen we een boterham geitenkaas en we lopen nog een rondje door het bos. Na nog een kopje gaan we op weg naar Taarlo, ook nu zonder snelwegen. Dat brengt ons langs Ommen, Coevorden en Emmen en aan het eind via echt kleine weggetjes in Taarlo. Het restaurant is al flink verder gevorderd, een nieuw rieten dak bijvoorbeeld. Het wordt behoorlijk druk, we kennen niet veel van de aanwezigen. Clara, een ex van Rob herkennen we niet. Marijke Hilhorst wordt door mij ook niet herkend, door Wanda dan weer wel. Voor het eten kunnen we nog luisteren naar wat uitleg door de herderin van de schaapskudde van het Ballooër veld. Het eten loopt wat vertraging op doordat de verbouwing van de keuken iets anders was verlopen, het gas was al afgesloten. Maar dat wordt alsnog hersteld. Daardoor gaat iedereen wat later weg, de speciale bus om mensen naar Groningen te brengen wacht een half uurtje, zo rond half-tien rijden we weg. Nu de snelste route, wat inderdaad veel sneller gaat dan de heenweg. De zon gaat onder als een oranje bol en daarna wordt het langzaam steeds donkerder. Aan het eind is het vooral lastig rijden over donkere en volkomen onbekende weggetjes. Ongeveer om 11:30 zijn we thuis.

vrijdag 17 juni 2016

huisje Eibergen, interieur

De dag waarop we naar het huisje bij Zundert verhuizen. We hoeven niet vroeg weg, dat hebben we afgesproken met de huisbaas. Dus kunnen we rustig opstaan en alles inpakken. We rijden rond 12:00 uur weg. Eerst asperges kopen bij de stal op de hoek, wel duur kennelijk, maar ook lekkere dikke. En gratis stukjes voor de soep. De keuze om de snelwegen te vermijden levert een erg lange rit op, dus bij het tankstation waar de tank weer vol diesel loopt zetten we TomTom om op de snelste route. Dat scheelt, maar we rijden toch eerst van dorp naar dorp. Vlak voor we de snelweg bereiken bij Markelo lunchen we nog. Dan rijden we richting Apeldoorn en Amersfoort. We drinken nog een kopje bij een flink verbeterde en prettiger uitziende AC, bij Stroe. Dan gaat we via Utrecht richting Breda, en slaan af richting Vlissingen. De afslag brengt ons weer op kleinere wegen. Bij de Spar doet Wanda nog wat boodschappen en dan rijden we door, tegen dat we er aankomen worden de weggetjes kleiner. Echt in het bos ligt dan het voormalige Atelier van Henriette Roland Holst, een prachtig sprookjeshuis. En het is er echt helemaal stil, behalve de vogeltjes hoor je er niks. De inrichting is niet zo praktisch, er is alleen een echt kleine slaapkamer, ook de keuken is vrij krap. Maar er zijn vooral nauwelijks kasten om dingen in op te bergen, hoewel we met wat verschuiven toch veel weten weg te bergen. Er is geen houtkachel, dat zijn we wel gewend in staatsbosbeheerhuisjes, maar deze is dan ook van natuurmonumenten. De verwarming die we niet nodig hebben denk ik, bestaat uit twee gaskachels. Het ontwerp en de inrichting zijn Amsterdamse school. In 2011 geheel gerestaureerd, daarna in brand gestoken en opnieuw opgebouwd. Een mooie buitenvorm, maar ook veel heerlijke details.

Credits:

foto's: eduard de kam en wanda goossens

Made with Adobe Slate

Make your words and images move.

Get Slate

Report Abuse

If you feel that this video content violates the Adobe Terms of Use, you may report this content by filling out this quick form.

To report a Copyright Violation, please follow Section 17 in the Terms of Use.