Loading

Alex Vizorek Het Oostende van...

Corona maakt van vakantie in eigen land het nieuwe normaal. Maar echt nieuw is dat nieuwe normaal niet. Ook vroeger was vakantie in eigen land en vooral dan aan de kust een zekerheid. Dat geldt alvast voor Alex Vizorek: tv-presentator, schrijver, comedian en radiopersoonlijkheid. Alex werd op 21 september 1981 geboren in Brussel en groeide op in de Borinage. Vlaanderen leerde hem vorig jaar kennen tijdens zijn passage in de Slimste Mens ter Wereld. Zijn band met Oostende is onverwoestbaar en werd gesmeed tijdens zijn kinderjaren en tijdens vakanties.

Wat roept Oostende bij jou op?

De vakanties in mijn kindertijd en in mijn jonge jaren. Mijn mama had een winkel in de Adolf Buylstraat, Schoenen Lautrec. Het appartement op de bovenverdieping van het huis stond leeg en wij brachten daar elke zomer een volle maand vakantie door. We kwamen ook naar Oostende tijdens andere vakanties en dat tot ik 14 of 15 was. Later kwam ik ook nog naar Oostende, maar minder vaak, zowat één keer per jaar.

Wat is je oudste herinnering aan Oostende?

Ik zette mijn eerste stapjes op de zeedijk. In mijn hoofd is er geen tijd vóór Oostende… Oostende was er altijd al.

Welke Oostendenaars inspireren je, roepen je bewondering op, verrassen of verbazen je?

Ik houd van het Franse chanson en dus zeg ik met overtuiging: Arno. Hoe Belgisch is dit? Een Franstalige antwoordt in het Nederlands aan een Vlaams magazine dat hij houdt van een Nederlandstalige die zingt in het Frans.

Je favoriete plekje in Oostende?

Toen ik klein was, was dat het Leopoldpark en vooral de minigolf. Vandaag antwoord ik het Kursaal. Wat een schitterende zaal is dat, ik zou er dolgraag eens spelen!

Je favoriet Oostends woord of uitdrukking?

Mijn Oostends is natuurlijk niet al te best, maar toen ik klein was, hing ik vaak rond in de buurt van het KVO-terrein. In het jaar dat KVO naar eerste klasse steeg, ik denk in 1993, speelden ze in augustus één van hun eerste matchen tegen het grote Club Brugge. Een vriendelijke steward die wel door had dat ik geen ticket had voor de match vroeg me: wil je kiekn? Ik moest het de brave man wel drie keer laten herhalen voor ik het begreep… Maar ik mocht dus kijken.

Wat wens je Oostende toe?

Dat het in de toekomst een echte havenstad blijft en niet verwordt tot louter een badplaats.

Oostende wil zich profileren als ideale citytrip. Waaraan ontbreekt het de Stad?

Aan niets… als je buiten het zomerseizoen komt.

Wat is je belangrijkste zintuig in Oostende?

Nostalgie. Het is bizar maar de herinneringen aan al die plekken in Oostende brengen het kind dat ik was weer tot leven. Op al die pleintjes en in die straten heb ik gewandeld met mijn oma’s. In al die cafeetjes heb ik een pannenkoek gegeten of een garnaalkroket. Op elke morzel strand heb ik bloemen verkocht voor handjes vol schelpen.

Wat is je favoriete activiteit in Oostende?

Wandelen. We stappen eerst de strekdam of het staketsel op en wandelen tot op het uiterste puntje. Daarna gaat het richting Vistrap.

Veel mensen noemen Oostende de Koningin der Badsteden. De Stad noemt zichzelf de Stad aan Zee. Wat is jouw ideale baseline voor Oostende?

Comme à Ostende. Ik houd van dat lied van Leo Ferré dat perfect de geneugten om in Oostende te zijn beschrijft: nu eens licht, dan weer hevig, maar altijd intens.

Als je vanuit Oostende weer naar huis gaat, wat neem je dan mee?

Mijn kindertijd. Als dat geen poëtisch antwoord is… (lacht).

Waarom keer je graag terug naar Oostende?

Nu de Brexit er is, zou ik willen nagaan of je Engeland nog altijd kunt zien vanop het strand. Ik herinner me niet dat ik Engeland ooit van daar gezien heb, maar mijn oma verzekerde me dat dat kon, als je maar ver genoeg keek. Ik wil het graag geloven…

UiT in Oostende is een publicatie van Stad Oostende (augustus 2020)

Foto’s: Pascal Aimar en Gilles Coulon

Meer interessant leesvoer op www.oostende.be/uitvanthuis

Created By
Chris Muylle
Appreciate