Loading

drijfgoud laat zich inspireren door kunstenaar Yves Velter

Bibliotheek Oostende lanceert een derde editie van het project Drijfhout dat voor de gelegenheid is omgedoopt tot ‘Drijfgoud’. Na een bewogen coronajaar koos de Bib voor ‘eenzaamheid (in onze stad)’ als centrale thema. Het werk ‘Under the waves’ van de Oostendse kunstenaar Yves Velter is daarbij de ideale inspiratiebron voor iedereen die een bijdrage wil delen in woord, klank of beeld. Alle inzendingen worden gebundeld op drijfgoud.be.

door Christine Willaert

Yves Velter is geboren in Oostende en werkt al meer dan dertig jaar vanuit zijn geboortestad en meer bepaald vanuit ‘Studio Alcazar’ in de Romestraat. Hij volgde bewust geen kunstopleiding. Zijn eerste kennismaking met het experimenteren met kunst is gevoed door boeken die hij in de bibliotheek ontleende. Gaandeweg heeft hij zijn eigen stijl ontwikkeld. In zijn werk staat de mens centraal.

Studio Alcazar

Wat druk je met jouw kunst uit?

Ik ben en blijf geboeid door psychologische en beschouwelijke thema’s zoals het zoeken naar identiteit, sociale problematieken,… zaken die niet onmiddellijk op te lossen zijn. Dit is dan ook de rode draad doorheen mijn oeuvre.

In het pre-internettijdperk bracht ik vaak een bezoek aan de bibliotheek waar ik op zoek ging naar boeken die enige link hadden met kunst. Ik wou vooral niet op het terrein treden van wat anderen al deden, maar een eigen beeldidentiteit ontwikkelen. Ik stelde veel in vraag en vond dit enorm boeiend. Op dat punt voel je je artistiek soms eenzaam: een zelfopgelegde eenzaamheid. Op zoek naar de broncode van een beeldtaal die ik later ontwikkelde.

Binnen de kunst zijn de hoofdlijnen uitgetekend. Het is aan de artiest zelf om een nieuw gebied, een niche uit te vergroten en dit tot zijn/haar kunststroming te maken. Mijn hoofdmedium is werk op doek. Ik ben niet echt een schilder, ik kleur wel vlakken in maar ik teken met Chinese inkt, potlood, gebruik kleurpigment, maak collages,…

Je zegt dat je je eigen beeldtaal ontwikkelde. Wat is de vertaling daarvan?

Het is een soort beeldend alfabet, een eigen code met een dertigtal symbolen waaronder gaatjeskarton, een zaklamp, spiegels, zand, brieven, aarde uit de tuin van mijn ouders… Als ik een beeld maak, gebeurt het dat de toeschouwer zich probeert in te leven in het verhaal. Ik gebruik silhouetten van mensen die sober zijn zodat men zijn/haar eigen interpretatie kan toevoegen. Wie dit wenst, kan duiding krijgen bij mijn werk. Om het concreet te maken: rode bolletjes verbeelden angsten en verlangens, de teksten kunnen verwijzen naar ontoegankelijkheid,… Ik geef mijn werk altijd een titel om de bezoeker een stuk op weg te zetten in de richting van een mogelijke betekenis. Het interessante is de interactie met wie mijn werk analyseert.

Met deze editie van Drijfgoud geeft Oostende een mooi signaal dat hedendaagse kunst en andere disciplines goed samen kunnen werken.

Hoe heeft corona jouw werk beïnvloed?

Veel zaken zijn weggevallen: lange tijd geen expo’s meer, geen projecten waar ik naartoe kon werken. Mijn hele planning zakte als een kaartenhuisje in elkaar, maar daarnaast kwam er veel tijd vrij voor andere zaken. Ik kon nieuw werk maken. Stilstaan bij de zaken waar ik mee bezig ben en herbronnen. Gelukkig mogen expo’s ondertussen opnieuw plaatsvinden.

Het thema van Drijfgoud is eenzaamheid. Wat betekent dit voor jou?

Het is een klein onderdeel van mijn werk. Eenzaamheid is vooral een gevoel, een tekort aan sociaal contact volgens de behoefte die je hebt. In een existentiële vorm kun je je de vraag stellen ‘Wie ben ik in het geheel?’ Is mijn aanwezigheid nodig? Dit kan ook leiden tot eenzaamheid. Elke mens is fundamenteel alleen. Als mens moet je je eigen functie/zin ontplooien en betekenis geven.

Via mijn kunst kan ik voltijds mijn passie beoefenen. Je kan het zien als iets dat ik ‘alleen’ doe, maar daarnaast heb ik voldoende contact met andere mensen: collega-kunstenaars, atelierbezoeken en tentoonstellingen in binnen- en buitenland, … Of je eenzaam bent, hangt af van hoe hoog je de lat bij jezelf legt, welk soort contacten je voor ogen hebt. Door contact met anderen komen sommige mensen zichzelf tegen, komt hun echte ‘ik’ los van wie ze waren door de vorming uit hun kinder- en jeugdjaren. Als je durft uit je vroegere milieu te treden, kan het zijn dat je je ware ‘ik’ ontdekt.

Eenzaamheid is vooral een gevoel, een tekort aan sociaal contact volgens de behoefte die je hebt.

Wat vind je van het project Drijfhout?

Van vorige edities kende ik namen zoals Charlotte Mutsaers en Els Snick. Toen Els als medeauteur het boek ‘Der verirrte Kosmopolit’ publiceerde, is er een schilderij uit de reeks van Joseph Roth voor de cover gebruikt. Op de site ontdekte ik een ware goudmijn poëtische ontboezemingen over Oostende. Het is een schitterend kanaal om in de geest van de mensen te kijken die hun visie geven op de stad. Zeker voor een buitenstaander is het heel apart om stil te staan bij de diverse verhalenvertellers. Ik was vooral getroffen door de kwaliteit van het project.

Dit jaar heet het project ‘Drijfgoud’, met mijn werk ‘Under the waves’ als leidraad voor de nieuwe oproep. Dat vind ik op z’n minst flatterend! Het contradictorische – goud drijft niet – kan tot heel wat poëtische gemoedsuitingen leiden.

Wat is Oostende voor jou?

Oostende is mijn geboortestad en heeft veel meer impact op mij dan ik had gedacht. Ik heb er diverse keren aan gedacht om te verhuizen maar mijn verbondenheid met de stad wordt met de tijd intenser. Met deze editie van Drijfgoud geeft Oostende een mooi signaal dat hedendaagse kunst en andere disciplines goed samen kunnen werken.

Oostende is een stad die grootmeesters heeft voortgebracht, waaronder James Ensor en Leon Spilliaert. Er is het vernieuwde Ensorhuis en het Spilliaerthuis, maar in se profileert Oostende zich niet als een echte kunststad zoals bijvoorbeeld Gent, Antwerpen of Brussel dit doen. Naast Mu.ZEE is hier een kleine en lovenswaardige kunstscène waar hedendaagse beeldende kunst beleefd wordt, maar Oostende zou haar potentieel nog veel meer kunnen ontplooien.

Benieuwd naar ‘Under the Waves’ van Yves Velter? Ga langs in de bib en laat je inspireren door zijn kunstwerk. Deelnemen aan Drijfgoud doe je hier.

Het werk ‘Under the waves’ van de Oostendse kunstenaar Yves Velter is de ideale inspiratiebron voor iedereen die in woord, klank of beeld een bijdrage wil leveren aan Drijfgoud.

Wil je meer werk zien van Yves Velter? Hij stelt samen met Stijn Cole tentoon in Watou, Kasteelstraat 1 van 28 februari tot 28 maart 2021.

UiT in Oostende is een publicatie van Stad Oostende (februari 2021)

Meer artikels op www.oostende.be/UiTvanThuis

Created By
Chris Muylle
Appreciate