Loading

stefan tanghe Oostendenaars in tijden van corona

De wereld verkeert momenteel in woelige tijden. Het coronavirus beheerst niet alleen het nieuws maar ook ons dagelijkse leven. Hoe trachten we desondanks alles onze routines verder te zetten of hoe passen we ons aan? UiT in Oostende stak zijn licht op bij enkele bekende en minder bekende Oostendenaars. Lees hier meer over de ervaringen van Stefan Tanghe, directeur van Cultuurcentrum De Grote Post.

door Robine Vanderhaeghe

Hoe ervaar je deze coronacrisis en hoe dichtbij is corona volgens jou?

Het is vreemd om vast te stellen dat het mij toch enkele dagen tijd kostte om te beseffen dat we werkelijk midden in een pandemie zaten. Corona verbindt als het ware alle mensen op aarde. Corona is in die mate dichtbij dat mijn buren in de Tarwestraat en op het Vlaams Plein actief zijn in de zorgsector en nog steeds elke dag om 20 uur op een heel oprechte manier kracht zoeken bij elkaar om door te gaan. Klappen, zingen en praten met elkaar vanuit het venster én Marc van het Vlaams Plein die dit op een joviale en enthousiasmerende manier gaande houdt. We leren veel meer buren kennen door het coronavirus.

Ik mag mezelf gelukkig prijzen dat de ziekte nog niemand in mijn omgeving heeft bereikt. Mijn vrouw, mijn zoon en ik wonen samen met mijn 89-jarige moeder in een kangoeroewoning. We proberen om de afspraken te volgen omdat gezond verstand soms gewoonweg nodig is. Zeker voor mijn moeder moeten we goed zorgen. Ik ben blij dat mijn kinderen het zo goed mogelijk stellen. Hoewel mijn oudste dochter, haar man en hun twee kinderen het niet makkelijk hebben. Mijn schoonzoon werkt ook in de kunstensector. Hij is een steengoede producer en freelancet als podiumtechnieker met de specialiteit klank of TV broadcasting. Op dit moment zitten ze zonder werk en inkomen. We zien onze kleinkinderen bijna nooit of van ver en dat is vreemd. Daarnaast werk ik nu zeven op zeven thuis en dat vind ik eigenlijk wel leuk. Op die manier zie ik mijn vrouw wat meer en ik geniet van ons samenzijn.

Het nieuws wordt beheerst door dit virus en ik vraag me dan af waar die andere onderwerpen blijven die door onze politici als zo belangrijk werden gezien.

Ik stel vast dat je nu ook heel goed de mensen leert kennen, mijn voelsprieten werken nog beter. Je ziet de mensen die angstig zijn en de durvers, de trekkers en de volgers, de dromers en de doeners, diegenen die snel terug naar het ‘normaal’ willen en diegenen die grote opportuniteiten willen ontdekken in ‘het anders doen’. Ik merk dat veel mensen uitkijken om snel terug het vroegere leven op te nemen en het allemaal niet goed begrijpen, die nieuwe anderhalve-metermaatschappij. Ik stel ook vast dat het nieuws beheerst wordt door dit virus en ik vraag me dan af waar die andere onderwerpen blijven die door onze politieke vertegenwoordigers als zo belangrijk werden gezien. En ja, ik ben één van diegenen die vindt dat ons land deze crisis erg goed aanpakt. Ik hou wel van de stijl van onze premier, niet het haantje-de-voorste willen zijn maar wel luisteren naar experten en daarna handelen en steeds bijsturen. Ik hoop maar dat de politiek hier ook uit leert. En ik ben vooral blij dat ons land zo een stevig uitgebouwd socialezekerheidsstelsel heeft, al is het jammer dat veel kunstenaars uit de boot vallen. Let wel, vergelijk corona met een tsunami: eerst kwam de schok, nu zitten we in een relatieve kalme periode maar de ergste schade moet nog komen, vrees ik.

Hoe houd je je bezig dezer dagen (in je vrije tijd)? Welk vervelend klusje heb je nu (eindelijk) kunnen doen?

Ik heb nog steeds bijzonder drukke dagen. De Grote Post heeft enerzijds het lopende seizoen moeten afbreken en anderzijds het volgende seizoen moeten voorbereiden. Daarnaast zit De Grote Post nog steeds in een fase waarbij een beleidsplan tot het jaar 2025 moet worden afgewerkt en de situatie is nu wel even helemaal anders. Meestal start ik rond 8.00 uur ’s morgens aan mijn bureau en het is dikwijls middernacht als ik ermee ophoud. Maar er zijn wel meer pauzes dan anders. Ongeveer de helft van het team is tijdelijk werkloos door overmacht zoals dat genoemd wordt, maar we proberen wel wekelijks met iedereen te communiceren en iedereen te informeren. Dat doen we ook met de 165 vrijwilligers. Ik ben erg blij dat de collega’s van het CultuurCafé zich maximaal organiseren maar ik ben ook erg begaan met hoe deze ploeg van bijna dertig tophorecamedewerkers, door deze crisis zal komen. In de weinige vrije tijd die ik heb, ga ik met mijn moeder wandelen. Ik probeer dat toch drie keer per week anderhalf uur te doen. Verder doe ik de boodschappen en geniet ik ervan om met mijn vrouw de maaltijden te kunnen delen. Vervelend klusje? Ik kan me niets herinneren…

Wat moet je momenteel missen in Oostende? En wat is het eerste wat je zal doen als deze crisis achter de rug is?

Ik focus niet op wat ik mis, maar op waar ik van kan genieten. Het maakt me vooral triest te weten dat er vandaag veel plekken zijn in mijn stad en waarschijnlijk dicht bij mijn huis waar mensen en jonge kinderen het moeilijk hebben. Het eerste wat ik doe als het kan, is nog eens al mijn kinderen en kleinkinderen bij elkaar brengen.

Ook de Grote Post heeft zijn seizoen vroeger moeten beëindigen. Hoe groot is de impact hiervan op volgend seizoen?

Het seizoen 19/20 is inderdaad abrupt beëindigd op 16 maart 2020. Dat was erg pijnlijk, zowel voor de vele artiesten als voor het publiek. Maar ook voor de meer dan 240 mensen die dagdagelijks mee de handen uit de mouwen steken aan de werking van De Grote Post, zowel in het CultuurCafé als in de verschillende teams van De Grote Post, de vrijwilligers en de collega’s van het UiTLoket. Kortom iedereen was er zo een beetje het hart van in, vooral doordat het zo bijzonder snel ging. Het is jammer om vast te stellen dat het prachtige Gaston Eysselinck-gebouw dat voor ons allemaal een open huis werd, nu eenzaam staat te pronken. Ik voel vooral heel hard mee met al diegenen (publiek, mensen die er afspreken, artiesten, mensen die er vergaderen, de jongeren die er hun boterhammen komen eten, vrijwilligers en medewerkers) die normaliter dagdagelijks door de draaideuren binnen en buiten gaan.

Ik ben er vandaag niet zo zeker van dat De Grote Post in september zal overgaan tot 'business as usual'.

Denken jullie bij de Grote Post aan creatieve manieren om voorstellingen te laten plaatsvinden?

Het cultuurseizoen 20/21 is klaar en de collega’s van het artistiek team zorgden voor een uitzonderlijk schitterend programma. Ik ben er vandaag niet zo zeker van dat De Grote Post in september zal overgaan tot business as usual. Wel zijn we op dit ogenblik aan het bekijken hoe we verder met kunst en cultuur onze stad steeds beter kunnen maken. Ik ben bijzonder fier op de collega’s van De Grote Post. We slaagden er samen in om tot een unieke werking te komen, dat wordt in heel Vlaanderen erkend. Blijf nog even op je honger zitten voor het antwoord op deze vraag en hou onze kanalen in de gaten want er komt iets unieks af op de stad!

UiT in Oostende is een publicatie van Stad Oostende (mei 2020)

Foto’s: Stefan Tanghe / De Grote Post

Meer artikels op www.oostende.be/UiTvanThuis

Created By
Chris Muylle
Appreciate