Loading

Het genie was een vrouw Eudora kwartet speelt muziek geschreven door vrouwelijke componisten

Tijdens de muziekgeschiedenis zijn vrouwelijke componisten gedegradeerd naar een secundaire positie binnen de samenleving. Ook als we hun hoge muzikale opleiding in acht nemen, was hun activiteit meestal verbonden met een mannelijke artiest. Heel vaak werkten ze specifiek voor de grote namen, deden ze belangrijke taken binnen de carrière van een vader, een broer of een echtgenoot, terwijl die mannelijke kunstenaars alle publieke verdiensten op zich namen.

Deze vrouwen zaten altijd achter het doek, en in veel gevallen werden hun fantastische muzikale vaardigheden zelfs nog meer onderschat of genegeerd als ze eenmaal getrouwd waren.

Het Eudora Kwartet wil het werk van sommige van die vrouwen plaatsen waar ze het verdienen: op het podium. Het publiek van onze generatie moet naar deze prachtige kunstwerken luisteren om de ongelijke behandeling van het vrouwelijk geslacht in de kunsten niet voor te zetten.

Onze reis begint in Duitsland, aan het begin van de 19e eeuw. Fanny Mendelssohn (1805 - 1847) of Fanny Hendel (haar aangetrouwde naam), groeide op in een muzikaal gezin. Fanny en haar broer Felix werden opgeleid tot pianisten en componisten in Berlijn.

Haar vader zei in 1820: "Muziek wordt misschien zijn [i.e. Felix's] beroep, terwijl het voor jou slechts een sieraad kan en moet zijn". Hij was erg terughoudend met het idee om haar werken onder haar echte naam te publiceren, en dacht dat dit een afleiding zou zijn van haar belangrijkste taak: een "goede vrouw" zijn.

Dit was niet het geval voor Felix, die een van de belangrijkste componisten in de muziekgeschiedenis werd. Hij nam altijd zorgvuldig het advies van Fanny in overweging voor zijn stukken, maar ze kreeg nooit de kans om te schitteren als componist, in feite omdat ze een vrouw was.

Zelfs in dit scenario van duidelijke discriminatie componeerde Fanny meer dan 460 werken, voornamelijk pianostukken en liederen. Haar eerste strijkkwartet schreef ze in 1835, en hoewel ze in een brief aan Felix uitlegde dat de taal van de strijkinstrumenten voor haar nog onbekend was, is het resultaat een ongelooflijk kunstwerk, vol van bescheiden en rijke kleuren en harmonieën.

"Ik ben ook hier". In een tijd waarin mannen de dienst uitmaakten wilde een kunstenaar uit Turkije haar werk zichtbaar maken en erkend laten zijn. Hoewel we tegenwoordig niet veel informatie hebben over het leven van Kevser Hanım, zijn sommige van haar stukken bewaard gebleven. Eén daarvan, Nihavend Longa, werd één van de beroemdste melodieën in het Ottomaanse rijk. De uitgevers van dit stuk hebben haar echter nooit als de componist genoemd. Pas halverwege de 20e eeuw werd Nihavend Longa eindelijk erkend als haar werk.

Kevser Hanım werd in 1880 geboren in Istanboel. Zij beheerste piano en viool, en werd viooldocent van zowel Turkse als Westerse muziek aan het eerste conservatorium van het Ottomaanse rijk: Dârülelhan, in Istanboel.

We vervolgen onze reis door de muziek van vrouwelijke componisten met de altviolist en componist Rebecca Clarke (1886 - 1979). Met zowel de Britse als de Amerikaanse nationaliteit was Clarke een van de belangrijkste vertegenwoordigers van de Amerikaanse muziek uit de 20e eeuw, waarbij zij stijlen beheerste als het impressionisme, neoclassicisme en post-romanticisme.

In 1919 won haar beroemde altvioolsonate de eerste prijs in een wedstrijd gesponsord door de pianist en kamermuziek-mecenas Elizabeth Sprague Coolidge. In die tijd was het nog steeds ondenkbaar dat een vrouw zo een geweldig stuk kon schrijven en er werd gespeculeerd dat haar vrouwelijke naam "Rebecca Clarke" slechts een pseudoniem was van Ernest Bloch, de beroemde componist. Maar er volgden meer verbazingwekkende kamermuziekstukken, wat duidelijk maakte dat dit slechts het begin was van een schitterende carrière als componist.

Ze schreef ongeveer honderd stukken, maar tijdens haar leven werden er slechts twintig gepubliceerd. De Rebecca Clarke Society zet zich sinds 2000 in voor de ontdekking en erkenning van haar werk.

Onze volgende halte in deze reis is Nederland. Henriëtte Bosmans (1895 - 1952) was een Nederlandse componist en pianist. Geboren in een muzikantenfamilie (haar ouders waren pianist en cellist), werd ze in de jaren twintig een zeer bekende pianist. Ze trad in heel Europa op en in het bijzonder met het Concertgebouworkest.

Haar carrière als componist was gekoppeld aan haar docenten Cornelis Dopper, Willem Pijper en haar goede vriend Benjamin Britten. Haar moderne compositiestijl, die in het begin iets weg heeft van Debussy, maakt een stap voorwaarts in het gebruik van polytonaliteit en voortdurende veranderingen van maatsoort.

Dankzij de Henriëtte Bosmans Prijs krijgen jonge Nederlandse Componisten sinds 1994 de kans om geprezen te worden door de Vereniging van Nederlandse Componisten, waardoor deze wedstrijd een zeer belangrijke erkenning wordt voor de jonge generatie musici in Nederland.

Gelukkig hebben we tegenwoordig uitstekende voorbeelden van vrouwelijke componisten wiens werk terecht wordt erkend.

Hoewel het aantal vrouwen en mannen in de wereld van componisten verre van gelijk is, zijn er voorbeelden als Raquel García-Tomás (1984, Barcelona, componist en videokunstenaar), wiens muziek is bekroond met prijzen zoals de Spaanse Nationale Muziekprijs 2020, "voor het interdisciplinaire en innovatieve karakter van haar persoonlijke muzikale taal".

Naast haar orkestcomposities en kamermuziek is ze zeer actief in het schrijven van opera's, en is ze onlangs genomineerd door The International Opera Awards voor haar opera Je Suis Narcissiste voor Beste Wereldpremière.

García-Tomás is Gepromoveerd aan het Royal College of Music en haar stukken zijn uitgevoerd in de grote theaters en concertzalen van Madrid, Barcelona, Zaragoza, Londen, Berlijn, Dresden, Karlsruhe, Stuttgart, Amsterdam, Luxemburg, Boedapest, Wenen , Orléans, Lyon, Basel, Lausanne, Porto, Edinburgh, Nagoya, Caïro, Buenos Aires of Rosario.

Het in Nederland gevestigde ensemble Eudora Quartet bestaat uit vier jonge strijkers uit Turkije en Spanje. Het vreemde jaar 2020 bracht hen samen om door middel van muziek te vechten voor gendergelijkheid, met behulp van hun visie over het repertoire voor strijkkwartet.

ÇISEM ÖZKURT - Viool (Turkije)

Çisem Özkurt begon op 12-jarige leeftijd met vioolspelen aan het Hacettepe University Ankara State Conservatory. Ze studeerde cum laude af van zowel de middelbare school als de bachelor. Ze voltooide haar masters bij Gordan Nikolic en Goran Gribajcevic aan de Codarts Hogeschool voor de Kunsten in Rotterdam, Nederland.

Çisem Özkurt speelde als solist in Frankrijk, Zwitserland, Nederland en Italië. Ze bracht in februari 2017 een stuk voor viool en orkest genaamd 'Vibes' in première als solist, geschreven door Jannum Kruidhof, in de Doelen Rotterdam. Ze produceerde een soundtrack voor de korte film "Atilla" van Alkan Çöklü, die werd geselecteerd voor de NFF 2020 Debuutwedstrijd.

Ze gaf talloze solo-, kamermuziek- en orkestconcerten op verschillende continenten en kreeg de kans om te spelen op belangrijke podia zoals Het Concertgebouw, North Sea Jazz Festival, Gergiev Festival, Tchaikovsky Concert Hall, Auditorium Santa Cecilia, Tivoli Vredenburg, De Kleine Komedie en veel meer.

Çisem Özkurt was concertmeester van UvA-Orkest J.Pzn Sweelinck, Nescio Ensemble en Codarts Symphony / String Orchestra en assistent-concertmeester van het KonCon Symphony Orchestra voor het Gergiev Festival.

Ze speelde belangrijke crossover-projecten in genres als jazz, pop, soul, hiphop en wereldmuziek.

Çisem Özkurt is momenteel freelancer bij verschillende ensembles in diverse muziekgenres en werkt als studio- en concertviolist.

ÁNGELA MOYA - Viool (Spanje)

Ángela Moya begon met viool spelen op 8-jarige leeftijd in het Conservatorium van Sevilla, haar geboorteplaats, bij de docent Miriam Piñero. Later vervolgde ze haar studie aan de Academie voor Orkeststudies "Barenboim-Said" bij Axel Wilczok (Berliner Staatskapelle).

Na het behalen van haar diploma aan het Conservatorio Superior van Sevilla, verhuisde ze naar Nederland voor haar bachelor aan de Hogeschool voor de Kunsten Utrecht en master aan Fontys Hogeschool voor de Kunsten Tilburg bij Chris Duindam (moderne viool) en Antoinette Lohmann (barokviool).

Ángela Moya volgde masterclasses van moderne en barokviool bij violisten als Kevork Mardirossian, Michael Thomas, Karin-Regina Florey, Kristoff Barati, Anton Barachovsky, Andrei Baranov, Jordi Jiménez, Hiro Kurosaki of Enrico Onofri.

Ze speelde in vele jeugd- en professionele orkesten in Spanje en Nederland, waaronder het Orquesta Joven de Andalucía, Orquesta de Cámara Andaluza, Orquesta Ciudad de Almería, Orquesta Melkart, Archivo 415, Orquesta Almaclara, Concerto Barocco, Camerata Rotterdam, Nationaal Jeugdorkest, Philharmonia Amsterdam, Het Promenade Orkest, en Barokensemble Eik en Linde.

Op het gebied van kamermuziek kunnen we haar ervaring in Hombra String Quartet benadrukken, met wie ze in 2014 de eerste prijs van De Toonzaal Kamermuziekwedstrijd won. Vanaf 2019 speelt ze in het jazzproject Chamber9, die onlangs hun eerste opname hebben uitgebracht.

Ángela Moya werkt als viooldocent aan de muziekscholen Het Wilde Westen in Utrecht en De Kom Kunstencentrum in Nieuwegein, en als freelance artiest. Ze bespeelt een viool die in 2017 is gebouwd door Daniël Royé in Amsterdam.

KARDELEN BURUK - Altviool (Turkije)

Kardelen Buruk begon op 8-jarige leeftijd met vioolspelen en stapte over op altviool op 12-jarige leeftijd. Ze werkte samen met illustere artiesten als Valery Gergiev, Jac van Steen, Nobuko Imai, Gilles Apap, Gilad Karni, Mikhail Kugel, Garth Knox en nog vele anderen.

Ze voltooide haar bachelor aan het Koninklijk Conservatorium Den Haag in 2018 bij Asdis Valdimorsdottir met een minor in Educatie. In juni 2020 voltooide ze haar master bij Mikhail Zemtsov en ontving een 9,5 met onderscheiding voor haar professionele houding en doorzettingsvermogen.

Op het International Viola Congress 2018 ging ze in première met haar originele muziektheaterproductie “Moonwalk” in Hofplein Theater, Rotterdam. Met haar altvioolduo Black Büyü won ze de eerste prijs bij De Grote Kamermuziek Prijs 2019.

Ze werd geselecteerd voor The Global Leaders Program als een van hun cohort leden in 2019, waarvoor ze veel door Chili en Jamaica reisde om de toegang tot en de impact van muziek in achtergestelde gemeenschappen te vergroten. Kardelen Buruk richtte een initiatief op waarmee ze concerten geeft voor achtergestelde gemeenschappen genaamd "Music Bridge" en presenteert sinds mei 2019 concerten voor de Turkse Gemeenschap in Den Haag.

Kardelen Buruk is momenteel freelance muzikant met ensembles en orkesten in het binnen- en buitenland. Ze speelt op een modern instrument gemaakt door Andrew Finnigan en Pia Klaembt en strijkstok door Andreas Grütter in bruikleen van NMF (Stichting Nationaal Muziekinstrumenten Fonds Nederland).

CÈLIA TORRES - Cello (Spanje)

Cèlia Torres begon op 7-jarige leeftijd cello te spelen aan het conservatorium van Badalona, ​​bij Ana Moreira. Daarna studeerde ze in Barcelona bij Michel Poulet, Cuarteto Casals (Superior School of Music of Catalonia - ESMUC) en bij Amparo Lacruz (Liceu Conservatory, Barcelona).

Ze behaalde haar bachelordiploma aan het Koninklijk Conservatorium van Den Haag (Nederland), waar ze studeerde bij Michel Strauss en Jan-Ype Nota. Vervolgens behaalde ze een Master in Muziekeducatie volgens het Kodály-concept.

Cèlia Torres is een veelzijdig muzikant die heeft gespeeld in tal van ensembles in de klassieke en hedendaagse muziek, jazz, pop fusion en improvisatie, en de kans kreeg om samen te werken met meesters zoals Enrico Onofri (Orquestra de Cambra del Penedès) en verschillende albums op te nemen met bekende musici zoals als Lee Konitz (Quadrant Records).

e speelde in concertzalen en festivals over de hele wereld, zoals Palau de la Música en Gran Teatre del Liceu in Barcelona, ​​Spanje; Het Concertgebouw en Muziekgebouw (Cello Biënnale 2018) in Nederland; Neukoellner Oper (met de nieuwe creatie "go, ÆNEAS, go!", Bekroond met de Berliner Opernpreis 2014) in Duitsland; Winterfestival van Campos do Jordão, in Brazilië; Jazz in Albania International Festival, Albanië; Aspendos en Aya Irini, Türkije en vele anderen.

Cèlia Torres is momenteel freelance muzikant bij verschillende ensembles in Nederland en Spanje en is cello- en kamermuziekdocent bij het Strijkdomein in Den Haag.

Als u geïnteresseerd bent in ons project "Het genie was een vrouw" of als u nog vragen heeft, kunt u contact met ons opnemen via eudora.quartet@gmail.com

Bezoek onze websites: www.cisemozkurt.com https://angelamoya.nl www.kardelenburuk.com https://celiatorresruiz.com

Volg ons op Social Media: